همه ما ترس را تجربه میکنیم. ترس یک مکانیسم بقا است؛ مانند وقتی که از دست یک ماشین در حال حرکت کنار میرویم یا وقتی در تاریکی صدایی میشنویم و محتاط میشویم. این ترس طبیعی است و جان ما را حفظ میکند. اما ترس فلجکننده داستان متفاوتی دارد.
ترس فلجکننده زمانی رخ میدهد که مغز ما تهدیدهای خیالی را واقعی میبیند. ترس از اینکه دیگران درباره ما چه فکری میکنند، ترس از قضاوت شدن، ترس از شکست در کاری که هنوز شروع نشده، یا نشخوار فکری درباره آیندهای که هنوز نیامده است. این ترسها نه تنها ما را حفظ نمیکنند، بلکه ما را از زندگی کردن باز میدارند.
چطور بفهمیم درگیر ترس فلجکننده هستیم؟
۱. شما را از انجام کارهای روزمره باز میدارد.
۲. باعث تپش قلب، تنگی نفس یا لرزش در موقعیتهای عادی میشود.
۳. باعث میشود مدام در ذهن خود سناریوهای وحشتناک بسازید.
۴. شما را به سمت انزوا و دوری از جمع سوق میدهد.
پذیرش این نکته که بخش بزرگی از اضطرابهای ما ناشی از افکارِ فاجعهساز است، اولین گام برای رهایی است. در انجمن ما یاد میگیریم که چگونه این ترسهای ساختگی را شناسایی کرده و به جای فرار از آنها، با تکیه بر تجربیات دیگران، آنها را بیاثر کنیم
